Kiza Magendane

Student. Ondernemer. Dromer.

Diensten

Binnekort worden op deze pagina zaken vermeld waar ik u van dienst kan zijn. Denk hier aan:

  • Workshops
  • Lezingen en debatten
  • Schrijven
  •  Lobby en Advocacy
  • Tolkdiensten in het Swahili, Frans en Nederlands,
    ect..Ik ben te breiken via:
    info@kizamagendane.nl

    of via Twitter:
    twitter.com/kizamag

8 reacties

  1. Goedemorgen Kiza,
    Van uw bestaan had ik nog niet gehoord toen ik vanmorgen uw oproep las in de Volkskrant. Inderdaad bent u een aanwinst voor Nederland, net als Kader Abdolla en zoveel anderen die als vluchteling hier zijn gekomen en een nieuw bestaan voor zichzelf veroverd hebben in Nederland. Maar bij uw oproep om een asielzoeker te adopteren heb ik toch heel veel twijfels.
    Laat ik u vooraf inzicht geven in mijn ervaring en die van mijn familie.
    Tijdens de 2e wereldoorlog heeft mijn familie Joden ‘geadopteerd’ door onderduikadressen te vinden, zelf onderduikers onderdak te geven, papieren te vervalsen etc. In de meeste gevallen is dat goed gegaan, maar er waren ook situaties waarin het heel erg mis ging en de mensen elkaar intens gingen haten. Aan zulke situaties wordt weinig aandacht besteed tijdens herdenkingen, want dat past niet bij de sfeer van die momenten. Liever worden dankbare mensen getoond die hun redders nog steeds dankbaar zijn.
    Maar de werkelijkheid was rauwer.
    Mijn familie en ik hebben ook vaak pleegkinderen in huis gehad, er zijn ook kinderen geadopteerd. Ook die situaties eindigden soms positief, maar ook vaak met knallende ruzie en grote teleurstelling.
    In Lelystad heb ik tussen 1976 en 1982 Marokkaanse gezinnen geholpen met inburgeren. Ik heb daar met vallen en opstaan veel geleerd over de impact van cultuurverschillen. Mijn goede bedoelingen waren niet voldoende om drama’s te voorkomen, maar er waren ook succesjes.
    Ik heb daarna in Hattem, Zwolle en Nijmegen meer dan 10 jaar als goed opgeleide vrijwilliger gewerkt bij vluchtelingenwerk. Niet als een soort liefhebbende buurvrouw met open armen en een kopje thee. Daar kom je als vluchteling niet ver mee, al lijkt het fijn. Vluchteling zijn is keihard – u weet het uit ervaring. Als het nodig was kon ik ook keihard zijn om het afhankelijke slachtoffergedrag te doorbreken, waardoor mensen weer op eigen benen gingen staan. Met medelijden help je mensen niet om een eigen leven te gaan leiden.
    Ik heb van nabij gezien hoe slecht het ging met de contacten tussen goedbedoelende gezinnen en vluchtelingen. Vooral als een Nederlands gezin vluchtelingen in huis nam ging dat ALTIJD mis.
    Nederlanders (en misschien andere nationaliteiten ook) verwachten namelijk dankbaarheid en goed gedrag. Van ondergedoken Joden, van pleegkinderen, van de buurvrouw waarvoor je boodschappen doet en heel in
    het bijzonder van asielzoekers en vluchtelingen.
    Mijn ervaring is dat asielzoekers wel begrijpen dat ze dankbaar moeten zijn omdat ze opgevangen worden, maar dat houd je niet vol als je dingen moet eten die je niet lekker vindt, als je gek wordt van de zorgen over vrouw, kinderen en familie, als je de hele dag niets mag doen omdat de uitslag van je aanvraag maanden op zich laat wachten, als niemand ziet wie je eigenlijk bent en je je aanzien hebt verloren. U was nog jong genoeg om aan een studie te beginnen, maar de meeste mensen die ik heb begeleid hadden de leeftijd waarop je in Nederland niet meer aan een studie kunt/mag beginnen – toekomst wel voor de kinderen, maar hun eigen leven geknakt. Dan moet een mens wel erg sterk zijn om niet depressief te worden.
    Natuurlijk weet ik ook omdat ik dat zelf heb gezien, hoe dramatisch het wonen in een opvangcentrum is. Ik zou willen dat dat het niemand overkomt.
    Echter, adoptie door Nederlandse gezinnen zal in sommige gevallen goed gaan, daarover heb ik geen enkele twijfel, maar in de meeste gevallen zullen de problemen groter zijn dan de voordelen. Bovendien zullen er begeleiders moeten komen, om in ieder geval de eerste misverstanden uit te leggen en heftige uitbarstingen glad te strijken.
    Had U gekozen voor Nederland of was het ‘gewoon’ het noodlot dat u hier bracht? Mijn ervaring is dat het merendeel van de vluchtelingen die ik begeleidde – en ze kwamen vanuit Somalië, Iran, Russische staten, Sri Lanka Ivoorkust, Kongo, noem maar op, nog nooit van Nederland hadden gehoord en dus ook nog helemaal niets wisten van het land waar ze toevallig overnieuw moesten beginnen. Ik heb dat altijd heel dramatisch gevonden. Ik herinner me iemand die door zijn broer uit de gevangenis was gered, die broer was daarvoor vermoord, zijn zus aangerand en op zijn vlucht had hij zelf ook allerlei moeten doen, zal ik maar zeggen. Toen moest ik hem bij het proces van inburgeren vertellen dat hij zijn omroepbijdrage moest betalen. Ik voelde me wel heel klein en nogal belachelijk.
    Nee, uw idee is idealistisch en jong, maar ik denk niet dat het uiteindelijk een goede oplossing is.
    Ik wens u een goede toekomst en veel geluk, vriendelijke groet,
    Harda

    • Auke Schouwstra

      7 juli 2015 at 11:27

      Beste Harda,

      Zou u me willen mailen? Ik zou graag met je in contact komen voor een tv-uitzending over de vraag ‘zal ik een vluchteling in huis nemen?’ Ik heb het idee dat uw inbreng relevant is.
      Ik hoor graag van u,
      Auke Schouwstra, auke.schouwstra@eo.nl

  2. Wij kunne geen kinderen krijgen kunne wij in aanmerking komen voor een adoptie voor mijn vrouw heeft ze wel een voorkeur voor een meisje
    Mijn vrouw is zelf moslim en ik als nederlander ook
    Graag zouden we meer teweten komen voor een adoptie kind
    Gr marcel en loubna

  3. Je mag hier wonen, leven maar ook dankbaarheid tonen. Dat hoeft niet hardop en openbaar maar zeker niet zoals nu ons land met haar staatsinrichting waar een 2e kamer en partijen bijhoren, ook de PVV afwijzen. Dan kunnen velen eenzelfde actie beginnen tegen D66 of de PVDA. partijen die vaak standpunten in nemen die funest zijn voor Nederland. Ik ben van mening dat het fout is dat migranten stemrecht krijgen, niet eerder dan 15 jaar na verkrijgen Nederlands paspoort in ieder geval. Een land dient zijn eigenheid zoals het onze te beschermen tegen invloeden van buitenaf die maar al te graag dit land willen veranderen naar gedachten etc. die niet des lands zijn.

    • Dag Henk,
      Ik ben het helemaal met je eens, het is het trieste resultaat van jarenlang systematisch koesteren van migranten die lijden aan voortdurend zelfbeklag. We hebben gezien, de goeden niet te na gesproken, hoe velen zich niet willen confirmeren aan onze waarden en normen, en zelfs radicaliseren met de nodige ellende die ze de samenleving berokkenen.In mijn column op face book van december 2015 heb ik over de vrijpostige houding van Magendane, uitvoerig aandacht aan gegeven

  4. Ronald van Hoeven

    7 oktober 2015 at 13:44

    Hallo Kiza,

    Ik hou het kort: niets dan lof voor jouw meldpunt. Mensen uit andere culturen zullen ons Nederland alleen maar verrijken.
    Helaas hebben we in dit land veel domme en vooral niet nadenkende mensen wonen, die blind achter een oneliner-roepende volksmenner aanlopen.

    Groet,
    Ronald

  5. Dank voor de mogelijkheid een tegenwicht te bieden. De toenemende negativiteit ten opzichte van oorlogsslachtoffers is deprimerend. Het moet toch mogelijk zijn met lokale gemeenschappen een goed toevluchtsoord te bieden. Lastig zijn wel de grote aantallen, en het ontbreken van Europese regie of zelfs maar consensus. Adopteren lijkt mij ver gaan, maar een buddysysteem zou denk ik een oplossing zijn. Ik zou zelf als onervarene in het begin behoefte hebben aan begeleiding.

  6. heleen van der leest

    30 januari 2016 at 19:11

    Mensen die vluchtelingen willen begeleiden als buddy kunnen terecht bij Vluchtelingenwerk .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

© 2017 Kiza Magendane

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑