Kiza Magendane

Student. Ondernemer. Dromer.

Brief van een oprottend vluchteling

Mijn bestaan is jouw last. Ik had natuurlijk niets anders liever gewild dan in mijn geboortestad in veiligheid mijn geliefden  kussen, omhelzen en mijn God danken. Het feit dat ik daar geboren ben heeft mij het recht ontnomen om mijn waardigheid te behouden. Ik ben daarom bewust naar jouw land gekomen om jou te bashen, omdat ik jaloers ben op jouw welvaart, jouw vrijheid en jouw stabiliteit. Maar nu ik het ook zat ben dat jij constant zat van mij moet zijn, besluit ik om zo snel mogelijk op te rotten.

Nostalgie is helaas het enige wat mij overblijft op het moment dat je mij constant demoniseert. Ik ben bespuugd, gecriminaliseerd en mijn bestaansrecht is gebagatelliseerd, enkel omdat ik niets anders kon dan vluchten om mijn overlevingskans te verhogen. Ik geloofde dat ik ook rechten had, daarom ben ik gevlucht. Het recht om te leven bijvoorbeeld, maar ook het recht om te dromen. Ik droomde van een menswaardig bestaan in het land met de hoofdstad van vrede. Ik kan helaas alle mooie woorden en verdragen vergeten, want het is nu tijd om op rotten. Jou met rust laten in jouw veilige gesloten muren.

Ik donder op naar mijn eigen land. Ik wil niet meer mijn toekomst in jouw handen leggen zodat jij er alles mee te doen wat je maar wilt. Ik wil niet dat jij het idee blijft hebben dat mijn enige doel in het leven is om jou alles te ontnemen waar je de rest van jouw leven voor gevochten hebt.

Natuurlijk weet ik dat je van de vrijheid geniet maar weinig benul heeft van wat die vrijheid werkelijk heeft gekost. Natuurlijk weet ik dat je minder dankbaar en trots bent op de jouw welvaart en vrede. Natuurlijk weet ik dat je steeds naar meer verlangt maar niet meer wat  meer precies inhoudt.

Jij staat voor een muur en ontbreekt de moed om de overkant te zien. De overkant waar het gras minder groen is en waar een knal geen vreugdevuur is maar een teken om te vluchten. Over lijken heen lopen, ‘s nachts door gevaarlijke paden vrezen voor je eigen leven. Ik weet wat meer en beter inhouden, omdat ik paden heb bewandeld die alleen in horrorfilms voorkomen en het tegenovergesteld van meer en beter zijn. Toch verwonder ik mij over het feit dat je mij laat oprotten. Ik had graag jouw laten zien hoe je weer kan dromen en naar beter kunt streven. Ik had graag een inspiratie voor jou willen zijn.

Deze brief is niet alleen voor PVV-stemmers. Het is gericht naar een ieder in Nederland die denkt dat mijn besluit om te vluchten een plezier was. Het is aan iedereen die mij als gevaar ziet. Waarom heb je nooit naar mij geluisterd? Waarom heb je geen moeite genomen om mij te omhelzen? Waarom kwam jij geen muziek met mij maken? Waarom kon je niet met mij dansen, het brood eten, vrijen, poëzie lezen en dromen? Waarom heb jij geen moeite genomen om mij te leren kennen zodat jij de kans kon krijgen om in te zien dat ik niet zo veel van jou verschil? Misschien alleen al aan het feit dat wij allebei een hekel aan onrechtvaardigheid hebben.

Maar wees niet gerust, ik rot nu op naar waar ik vandaan kom. Zal ik sterven? Misschien. Zal ik jou missen? Ik denk het niet, want ik heb je nooit gekend. Ik zal belanden in een zone waar het leven geen signatuur kent. Bereid om te sterven dan om vernederd te worden door een generatie die de waarde van het leven niet lijkt te kennen. Ik zal heel ver van jouw blijven. Ik hoop dat je in jouw luxueuze leven nog altijd benieuwd zal zijn naar wat er aan de overkant van de muur is. Misschien dat wij elkaar dan in de hel zullen tegen komen. Maar jij gelooft niet in de hel. Dus ik laat jou in jouw hemel terwijl ik in mijn hel terug keer, om voor de laatste keer een dans met de duivel te doen.

 

23 reacties

  1. Beste briefschrijver,
    je hebt mijn verontschuldiging voor het gedrag van mijn landgenoten niet nodig, noch een uiteenzetting over al die andere Nederlanders die… —
    Daarom alleen dit; ik weet niet of jouw God en mijn God dezelfde is, maar moge Hij je hoeden bij al wat je te wachten staat.

  2. Waarom scheer je ons allemaal over één kam? Is dat niet precies wat jij ons verwijt? Jij generaliseert net zo erg, als dat velen van ons hier dat doen ten aanzien van jou. Heb jij dan helemaal geen aardige, lieve en goede mensen hier leren kennen? Heeft niemand zich hier voor jou ingespannen? Wat jammer, dat ik door jou gezien word als een nagel aan je doodskist, terwijl ik je helemaal niets misdaan heb. Ik geloof in samen delen, al ben ik zelf helemaal niet rijk. Je zult ongetwijfeld goede redenen hebben voor je bitterheid. Maar ik wil niet aangesproken worden op gedrag, dat ik niet heb vertoond. Net zo min als dat jij dat wilt.
    Wat jammer, wat jammer…

  3. In tranen bij het lezen van je tekst. Het spijt me dat je je zo moet voelen. Hopelijk weet je dat er ook veel mensen zijn die jou het allerbeste wensen en die je graag willen leren kennen.

  4. Als ik de wind in dit land kon keren voor jou en alle andere vluchtelingen dan deed ik het eigenhandig… Gelukkig heb ik inmiddels via Facebook gezien dat je nog in t land bent – hoera! Niet weggaan hoor :) – alle goeds Ivon

    • Ivon V, Waarom zeg je dat na lezen van Facebook,ook deze man zegt met mooie smoesjes wat hij gaat doen,maar niet doet,Lijkt heel erg op onze ministers, Rutte misschien?

  5. I don’t know why?.. But realy much people hate people that come from Syrië, Irak and Iran and all that places, but i think that everyone is welcome. And i hope it will be in the future, that everyone is welcome. Wich country you are dos’nt matter its only because we are all people!

    Angélico, Netherlands, 11years old

  6. Prachtig geschreven!
    De andere kant van de waarheid.
    Wanneer je niets meemaakt in je leven dat een bedreiging vormt voor je toekomst, zul je je vrijheid, je rijkdom, alles wat je liefhebt voor lief nemen, omdat het altijd zo geweest is. De prijs van welvaart.

  7. Wouwwww, zoveel respect, ik ben niet tegen jou of andere mensen die vluchten, ik ben tegen de mensen die zo tegen jou en alle andere vluchtelingen doet, die idd niet weten hoe het is, ik ben half Moluks, mijn opa heeft gevochten voor een vrij Molukken en is daarna behandeld als een nul, ik heb zelf geen idee hoe het is maar probeer me in te leven en vind mensen die zo racistisch zijn dom en hun doen door PVV aan kuddegedrag, sterkte voor alle mensen die terug gaan, terwijl de wereld van ons allemaal is, schaam me voor zulk soort lui, sorry..,

  8. Wat voel ik een schaamte!!!
    Dat ik Nederlander ben.

  9. Ik ben niet de mens waarvoor jij schrijft. Ik schaam me voor hen waarvoor je schijft. Mijn medelanders. Ik had je graag leren kennen. Met je muziek willen maken. Elkaars eten willen proeven. Jouw verhalen willen horen. Het spijt me. Alles wat je hebt meegemaakt in mijn land. Alles wat zo pijnlijk was dat je terugging naar het gevaar. Ik zou willen meedromen dat het mogelijk was om welkom te zijn en jezelf te mogen zijn. Ik wens je leven, vrede, vreugde. Hoe onwaarschijnlijk ook. Ik wens het je. Liefs, Martine

  10. Waarom heb je nooit naar mij geluisterd? Waarom heb je geen moeite genomen om mij te omhelzen? Waarom kwam jij geen muziek met mij maken? Waarom kon je niet met mij dansen, het brood eten, vrijen, poëzie lezen en dromen? Waarom heb jij geen moeite genomen om mij te leren kennen zodat jij de kans kon krijgen om in te zien dat ik niet zo veel van jou verschil?

    Dat klinkt helaas wel wat verzuurd en verwijtend. Ik ben niet bang voor je, ik vind dat we iedereen moeten helpen als we dat kunnen, ik vind dat iedereen welkom is, maar ik ga niet met je dansen, muziek maken of vrijen. Waarom zou ik? Omdat je een vluchteling bent? Mijn overbuurvrouw is geen vluchteling, maar met haar ga ik ook niet dansen, muziek maken of vrijen. Voor mij is ze gewoon een mens die ik niet ken. Net als jij. Ik geef haar even veel aandacht als dat ik jou geef. Ik weiger iemand anders te behandelen, puur op basis van afkomst, geloof of wat dan ook. Als ik denk dat je een toffe gast bent en je hulp kan gebruiken, dan help ik je. Als ik denk dat je je wel kan redden, dan hoop ik dat je dat ook doet. Dan heb je mij helemaal niet nodig. Er is 1 iemand verantwoordelijk voor jou: jij.

    Ik hoop dat je uiteindelijk niet het land uit hoeft. Dat je het leven dat je hier hebt opgebouwd gewoon kan volhouden. En als je toch weg moet, dan hoop ik dat je elders een mooi, nieuw en gelukkig bestaan kan krijgen.

  11. De wereld is van iedereen. Je bent welkom.

  12. Verschrikkelijk

  13. Wat zijn wij in het Westen toch verschrikkelijke egoïsten geworden !!

  14. Beste Michael, ik hoop dat het je goed gaat, waar je dan ook maar heen gaat. Ik hoop dat je kunt blijven dromen en dat de hel waar je naar terugkeert geen hel meer is. Natuurlijk hoop ik tegen beter weten in maar wel met heel mijn hart. Ik vind het erg zoals jij behandeld bent door mijn land en mijn landgenoten. Ik vind het erg dat mensen zoals jij weggaan en dat mensen met minder goede bedoelingen wel zullen blijven met alle gevolgen van dien. Want ja tussen vluchtelingen zitten ook minder goede mensen, deze mensen hebben het gedeeltelijk kapot gemaakt voor jou. Ik zeg gedeeltelijk omdat de nu grote groepen vluchtelingen angst aanjagen, onrust veroorzaken en helaas ook daar ben jij weer gedeeltelijk de dupe van. Het andere deel heet discriminatie. Dit zit in de mensen, overal ter wereld, helaas! Niet alleen in ons land maar in de hele wereld, dat zul je hoe ernstig ook, niet kunnen ontlopen. Ik wens je vanuit mijn hele hart het allerbeste toe en met plaatsvervangende schaamte buig ik mijn hoofd voor jou Michael Kiwanaku, moedige man. Het ga je goed!

  15. Ik schaam me diep.
    Dat ik, wij, dit niet hebben kunnen voorkomen.
    Dat ik en de anderen in dit land die geen “rot op”-gevoelens hebben onze stem niet harder hebben verheven om “rot op” te roepen tegen zij die dat tegen jou riepen.
    Dat er na vijf dagen verdomme nog steeds niemand op deze brief heeft gereageerd.
    En dat ik me bij elk woord dat ik typ hypocrieter voel. Ik wens je het beste, waar je ook heen oprot, ik hoop dat het je beter vergaat dan hier, Nederland verarmt stap voor stap met iedereen die als jij opdondert, weg van deze intolerante lap grond… Maar wat koop jij daarvoor? Niet eens een vliegticket om mee op te donderen, verdonderdomme.
    Hoe het ook zij, mijn spijt, liefde, hoop en trillende onderlip heb je in ieder geval, waar je ook heen gaat. Maar laat ze vooral opdonderen naar hun eigen mens als je ze niet wil.

    To my brother, who is spat upon and beaten
    For having a shadow of a similar shape to those who commit crimes
    To my sister, who is scorned and shamed
    For the way she presents her face
    To my cousins, who are vilified,
    Denigrated, libelled and labelled,
    And met with warding palms and cocked fists
    Held accountable for the prejudices of couch potatoes,
    Fat, ugly, and full of misguided pride,
    When all they seek is to escape the frying pan:
    Please believe
    That there are people
    Many people
    Who count themselves on your side
    And that if they are silent
    It is because they are at a loss for words
    At their fellow man’s stupidity.
    That if they are silent
    It is because no words can describe their horror
    To hear such cruelty issue from mouths
    On faces exactly like they see in the mirror.
    Please believe
    That if they are silent
    It is because they, too, are intimidated by the vitriol of their fellow men
    And that if they could dip a toe into one of your shoes
    They would worship your endurance
    That if they could, knew, dared
    They would stick wings over the stab-holes in your back
    And call you not patients,
    But laud your patience
    As the sufferance of angels.
    Please believe that if they look at you with fear
    It is because they fear, yes they fear your wrath
    Because they know that your wrath is deserved
    And that through their silence, they deserve it too.
    Please believe that we know
    And feel
    And try to drown in cheap entertainment
    That it is the easiest thing in the world to denounce your nation-fellow’s actions
    From the comfort of your couch,
    That outrage is cheap
    And that feeling compassion is not an act
    Until you act upon it.
    Please know that we hate ourselves
    For letting ourselves get tangled in the bedsheets
    Every time we tell ourselves
    “This time and now, I shall get up, and I shall do the right thing.”
    Because we do realise
    That we only ever say that in bed
    Where the bedsheets are there to protect us,
    Getting up late to pick up the crystal shards in morning
    Rather than fight to keep them whole at night:
    The scavengers of compassion,
    Not its paragons.
    Please know that I believe that we despise ourselves
    For knowing how much of a disappointment we must be to you
    And that just in case that I’m wrong, and all this isn’t true
    I detest myself and all my mirror-peers
    With bile enough for three world populations
    And still I wish I could bow my head before a tribunal
    And beg your forgiveness:
    I am so sorry
    For being so sorry
    For being such a pussy.
    Please stay strong, my friend,
    For you will get no help from us
    Before it is too late.
    And whatever happens
    And please know that when it is too late
    I will forever regret
    All the ways I did not stand by your side.
    I offer you my likeness
    To raise a statue in when I die
    With an inscription reading
    He was just a pussy, not a bigot.
    And you may tear it down whenever you wish.

  16. Het ligt niet aan jou. Er zijn asielzoekers die hier komen om te eisen. Die geweld plegen om te eisen. Die niet willen aanpassen maar alleen maar eisen. Dat heeft geleid tot een verkeerd beeld en het over één kam scheren van ‘de asielzoeker’. Daarnaast is Nederland een land dat zijn zaken absoluut niet op orde heeft. Mensen (los van kleur, geloof en achtergrond) die al in Nederland wonen kunnen verrekken. Dat is een feit waar ik zelf dagelijks mee te maken heb. Altijd hard gewerkt en invalide geraakt door een therapeut. Vervolgens kon ik op rotten of in mijn geval ‘wegrotten’. Nederland is een krom en corrupt land dat zich verschuilt achter een masker van ‘ontwikkeld, westers land’. Geld is het enige belangrijke goed, andere waarden zijn er niet.
    Jij bent hier slachtoffer van. Slachtoffer van vele slecht-willenden, slachtoffer van een krom beleid en slachtoffer van de publieke opinie. Terwijl je al zoveel hebt meegemaakt.
    Het spijt mij oprecht. Er is plaats voor jou. Mensen zoals jij mogen wat mij betreft een leven hier opbouwen in veiligheid. Je ontwikkelen en je dromen vervullen. En van mij hoef je niet ‘op te rotten’.
    Hou je sterk.

  17. Ik kan enkel zeggen dat ik me schaam voor mijn landgenoten die jou het gevoel geven dat je moet ‘oprotten’. Bij mij ben je van harte welkom om met mij te dansen, mijn brood te eten, mij te leren en van mij te leren. Ik hoop van harte dat je geluk vindt en kunt behouden. Waar dan ook.

  18. Kiza voor mij hoef je niet weg te gaan, blijf fijn hier waar je overlevingskansen toch hoger zijn. Ik schaam me dood voor mijn landgenoten die dus blijkbaar niets hebben geleerd van de geschiedenis. Het spijt me dat je je hier niet welkom voelt.

  19. Goed gezegd!

  20. Ik schaam mij namens mijn landgenoten. Schrijnend dat je je hier nietwelkom kunt voelen.
    Jammer dat ik je nooit heb ontmoet zodat je wist dat er ook andersdenkenden zijn.
    Heel veel sterkte

  21. Gelukkig zijn niet alle asielzoekers hetzelfde…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

© 2017 Kiza Magendane

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑